Klucze do otwarcia drzwi do rozwoju siatkówki ma rząd, Donald Tusk. Tylko z jego inicjatywy mogą być podjęte działania, które prowadzą do tego, żeby w piłce siatkowej coś się zmieniło.
Krok pierwszy to zmiana ustawy o PZPS po to, żeby uzyskać możliwość ustanowienia kuratora. W tej chwili wymagałoby to decyzji sądowej. To jest sytuacja trudna, która mogłaby się ciągnąć. Kwestia właściwego wyboru personalnego byłaby tutaj pod znakiem zapytania. Minister sportu miałby prawo do zawieszenia w czynnościach władz PZPS i wyznaczenia kuratora. Podstawa do wykorzystania takiego uprawnienia mogłoby być: rażące lub uporczywe naruszanie prawa czy statutu komitetu. Powołanie kuratora następowałoby wyłącznie w celu wyboru nowych władz komitetu. Wydłużony byłby też termin jaki kurator miał na wybór nowych władz PZPS z 6 miesięcy do roku. Gdyby rząd i Donald Tusk zdecydowali się na zmianę w ustawie o PZPS, można by ją było przeprowadzić szybką ścieżką legislacyjną zaraz po Olimpiadzie. Po jej zakończeniu będzie inna sytuacja prawna, w której decyzją ministra będzie można kuratora wprowadzić.
Drugim krokiem jest ustanowienie kuratora w PZPS. Mogłoby to nastąpić po odpowiednich zabiegach dyplomatycznych w FIVB. Mogłaby się tym zająć legenda trenerska Zbigniew Niemczyk oraz Dorota Świeniewicz, do których trzeba zwrócić się listownie. Bez tego zabiegu mogłoby dojść do różnego rodzaju perturbacji. Zmiany daleko idące są niezmienne, jeżeli polska siatkówka mają stanąć na właściwym poziomie i nie chcemy być ciągle w ogonie światowego rankingu.
Trzecia propozycja to przyjęcie ustawy o piłce siatkowej. Założenia dotyczą zarówno organizacji treningów, powołania Narodowego Centrum Rozwoju Piłki Siatkowej, zmiany statusu zawodników, trenerów i sędziów, powołania siatkarskiego trybunału arbitrażowego, większej odpowiedzialności dyscyplinarnej. Uregulowane zostanie starty w Lidze Światowej, Mistrzostwach Europy i Polski i finansowanie siatkówki w Polsce. Według założeń do ustawy o piłce siatkowej, miałaby ona status dyscypliny sportu o szczególnym znaczeniu społecznym i podlegałaby szczególnej trosce ze strony państwa. Powołane miałoby być także Narodowe Centrum Rozwoju Piłki Siatkowej, którego elementami będą Akademia Piłki Siatkowej (o statusie szkoły wyższej), a także Instytut Badań nad Piłką Siatkową, jako jednostka badawcza zajmująca się opracowywaniem metod szkoleniowych, nadań w dziedzinie medycyny, psychologii sportu etc. NCRPS miałby być współfinansowany przez państwo i PZPS. Dzięki ustawie uregulowany miałby być także status zawodników, trenerów i sędziów, a także powołany Siatkarski Trybunał Arbitrażowy.
Krok pierwszy to zmiana ustawy o PZPS po to, żeby uzyskać możliwość ustanowienia kuratora. W tej chwili wymagałoby to decyzji sądowej. To jest sytuacja trudna, która mogłaby się ciągnąć. Kwestia właściwego wyboru personalnego byłaby tutaj pod znakiem zapytania. Minister sportu miałby prawo do zawieszenia w czynnościach władz PZPS i wyznaczenia kuratora. Podstawa do wykorzystania takiego uprawnienia mogłoby być: rażące lub uporczywe naruszanie prawa czy statutu komitetu. Powołanie kuratora następowałoby wyłącznie w celu wyboru nowych władz komitetu. Wydłużony byłby też termin jaki kurator miał na wybór nowych władz PZPS z 6 miesięcy do roku. Gdyby rząd i Donald Tusk zdecydowali się na zmianę w ustawie o PZPS, można by ją było przeprowadzić szybką ścieżką legislacyjną zaraz po Olimpiadzie. Po jej zakończeniu będzie inna sytuacja prawna, w której decyzją ministra będzie można kuratora wprowadzić.
Drugim krokiem jest ustanowienie kuratora w PZPS. Mogłoby to nastąpić po odpowiednich zabiegach dyplomatycznych w FIVB. Mogłaby się tym zająć legenda trenerska Zbigniew Niemczyk oraz Dorota Świeniewicz, do których trzeba zwrócić się listownie. Bez tego zabiegu mogłoby dojść do różnego rodzaju perturbacji. Zmiany daleko idące są niezmienne, jeżeli polska siatkówka mają stanąć na właściwym poziomie i nie chcemy być ciągle w ogonie światowego rankingu.
Trzecia propozycja to przyjęcie ustawy o piłce siatkowej. Założenia dotyczą zarówno organizacji treningów, powołania Narodowego Centrum Rozwoju Piłki Siatkowej, zmiany statusu zawodników, trenerów i sędziów, powołania siatkarskiego trybunału arbitrażowego, większej odpowiedzialności dyscyplinarnej. Uregulowane zostanie starty w Lidze Światowej, Mistrzostwach Europy i Polski i finansowanie siatkówki w Polsce. Według założeń do ustawy o piłce siatkowej, miałaby ona status dyscypliny sportu o szczególnym znaczeniu społecznym i podlegałaby szczególnej trosce ze strony państwa. Powołane miałoby być także Narodowe Centrum Rozwoju Piłki Siatkowej, którego elementami będą Akademia Piłki Siatkowej (o statusie szkoły wyższej), a także Instytut Badań nad Piłką Siatkową, jako jednostka badawcza zajmująca się opracowywaniem metod szkoleniowych, nadań w dziedzinie medycyny, psychologii sportu etc. NCRPS miałby być współfinansowany przez państwo i PZPS. Dzięki ustawie uregulowany miałby być także status zawodników, trenerów i sędziów, a także powołany Siatkarski Trybunał Arbitrażowy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz